Opinia została wydana w związku z pytaniem Sądu Rejonowego w Warszawie skierowanym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej czy przepisy unijne a także zasady skuteczności, pewności prawa i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej przepisów krajowych, zgodnie z którą strony oprócz zwrotu pieniędzy zapłaconych w wykonaniu tej umowy (bank zwraca kapitał kredytu, konsument – raty, opłaty, prowizje i składki ubezpieczeniowe) oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od chwili wezwania do zapłaty, mogą domagać się także jakichkolwiek innych świadczeń, w szczególności wynagrodzenia, odszkodowania, zwrotu kosztów lub waloryzacji świadczenia.

Chodzi o należności wynikające m.in. z tytułu tego, że bank czasowo był pozbawiony możliwości korzystania ze swoich pieniędzy, przez co utracił możliwość zainwestowania ich i osiągnięcia dzięki temu korzyści, poniósł koszty obsługi umowy kredytu i przekazania pieniędzy drugiej stronie. Z drugiej strony kredytobiorca odniósł korzyść polegającą na tym, że mógł czasowo korzystać z cudzych pieniędzy, w tym mógł je zainwestować i dzięki temu uzyskać korzyści.

Zgodnie z zaprezentowanymi wnioskami, Rzecznik Generalny proponuje, aby na pytania zadane przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie udzielić odpowiedz, że przepisy unijne należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego zgodnie z którą w przypadku uznania, iż umowa kredytu zawarta przez konsumenta i bank jest od początku nieważna z powodu zawarcia w niej nieuczciwych warunków umownych, konsument oprócz zwrotu pieniędzy zapłaconych na podstawie tej umowy oraz zapłaty odsetek może w następstwie takiego uznania domagać się od banku także dodatkowych świadczeń. Do sądu krajowego należy ustalenie w świetle prawa krajowego, czy konsumenci mają prawo dochodzić tego rodzaju roszczeń oraz jeżeli tak jest rozstrzygnięcie o ich zasadności.

Co więcej, zgodnie z wydaną opinią, przepisy unijne należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego zgodnie z którą w przypadku uznania, iż umowa kredytu zawarta przez konsumenta i bank jest od początku nieważna z powodu zawarcia w niej nieuczciwych warunków umownych, bank oprócz zwrotu pieniędzy zapłaconych na podstawie tej umowy oraz zapłaty odsetek może w następstwie takiego uznania domagać się od konsumenta także dodatkowych świadczeń.

A zatem, po unieważnieniu przez sąd umowy kredytu, żądanie przez bank wynagrodzenia za korzystanie z kapitału jest sprzeczne z przepisami unijnymi. Jednocześnie Rzecznik Generalny wskazał, że prawo Unii nie stoi na przeszkodzie analogicznemu żądaniu konsumenta wobec banku.

Jak wskazał Rzecznik Ubezpieczonych, przedstawiona Opinia Rzecznika Generalnego jest o tyle istotna, że stanowi analizę okoliczności faktycznych sprawy wniesionej pod ocenę Trybunału Sprawiedliwości UE i uwzględnia wcześniejsze orzecznictwo Trybunału. Opinie Rzeczników Generalnych nie są wiążące dla Trybunału, jednak zawarte w nich wnioski bywają często uwzględniane w wydawanych orzeczeniach. Kolejnym etapem postepowania będzie wydanie wyroku przez TSUE.