Decyzja o wdrożeniu tej metody zależy od charakteru zgłaszanych dolegliwości, wyników dotychczasowych badań obrazowych oraz dotychczasowego przebiegu leczenia. Zabieg ten łączy w sobie funkcję diagnostyczną oraz terapeutyczną, co pozwala na jednoczesne rozpoznanie i zaopatrzenie patologii w obrębie stawu.

Co to jest artroskopia nadgarstka i na czym polega ten zabieg?

Artroskopia nadgarstka to małoinwazyjna procedura chirurgiczna, która umożliwia wgląd do wnętrza stawu bez konieczności szerokiego otwierania tkanek. Lekarz wykonuje niewielkie nacięcia na skórze, przez które wprowadza do wnętrza miniaturową kamerę (artroskop) oraz specjalistyczne narzędzia mikrochirurgiczne. Obraz z wnętrza nadgarstka jest przekazywany na monitor w czasie rzeczywistym, co pozwala na dokładne obejrzenie powierzchni stawowych, chrząstki oraz więzadeł.

Zabieg ten charakteryzuje się mniejszą traumatyzacją tkanek w porównaniu do tradycyjnych operacji otwartych. Dzięki temu zminimalizowane zostaje ryzyko uszkodzenia sąsiadujących struktur nerwowych i naczyniowych, a rany pooperacyjne są niewielkie. Procedura może być przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym, regionalnym lub ogólnym, w zależności od planowanego zakresu działań oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Wskazania do artroskopii nadgarstka - jakie urazy i schorzenia dłoni kwalifikują do operacji?

Wskazania do przeprowadzenia artroskopii nadgarstka obejmują szeroki katalog stanów chorobowych oraz urazów, które nie poddają się leczeniu zachowawczemu. Metoda ta znajduje zastosowanie zarówno w nagłych przypadkach urazowych, jak i w przebiegu chorób o charakterze przewlekłym.

Do najczęstszych sytuacji kwalifikujących pacjenta do tego zabiegu należą:

• uszkodzenia kompleksu chrząstki trójkątnej (TFCC), które są częstą przyczyną bólu po stronie łokciowej nadgarstka,
• niestabilność nadgarstka wynikająca z naderwania lub całkowitego zerwania więzadeł, np. łódeczkowato-księżycowatego,
• obecność wolnych ciał wewnątrzstawowych, które blokują ruchomość stawu i wywołują dolegliwości bólowe,
• przewlekły ból nadgarstka o nieustalonej etiologii, którego nie udało się jednoznacznie zdiagnozować za pomocą rezonansu magnetycznego lub ultrasonografii,
• zmiany zwyrodnieniowe oraz stany zapalne błony maziowej wymagające jej usunięcia (synowektomia).

Diagnostyka oraz leczenie schorzeń w obrębie kończyny górnej, w tym kwalifikacja do zabiegów małoinwazyjnych, realizowane są m.in. w LUX MED Szpital Carolina, gdzie plan postępowania terapeutycznego dobiera się na podstawie indywidualnej sytuacji zdrowotnej pacjenta.

Czytaj więcej na: http://carolina.pl/klinika-ortopedii-i-traumatologii/reka/artroskopia-nadgarstka/.

Jak wygląda przygotowanie do artroskopii dłoni i jakie badania należy wykonać przed zabiegiem?

Przed przystąpieniem do zabiegu artroskopowego konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej kwalifikacji lekarskiej. Pacjent zgłasza się na konsultację ortopedyczną, podczas której zbierany jest dokładny wywiad chorobowy oraz wykonywane są testy kliniczne oceniające stabilność i zakres ruchomości stawu.

W ramach przygotowania przedoperacyjnego standardowo zleca się pakiet badań diagnostycznych:

• badania obrazowe, takie jak zdjęcia rentgenowskie (RTG), usg nadgarstka, a w określonych przypadkach tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny,
• rutynowe badania laboratoryjne krwi, w tym morfologię, ocenę układu krzepnięcia (APTT, INR) oraz poziom elektrolitów,
• badanie ogólne moczu oraz w wybranych przypadkach konsultację internistyczną lub anestezjologiczną.

Pacjent otrzymuje również wytyczne dotyczące przyjmowania przewlekłych leków. Niektóre preparaty, zwłaszcza wpływające na krzepliwość krwi, mogą wymagać czasowego odstawienia lub zamiany na inne środki po wcześniejszej konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Przebieg i rekonwalescencja po artroskopii nadgarstka. Ile trwa powrót do pełnej sprawności?

W trakcie procedury chirurg wprowadza narzędzia przez dwa lub trzy małe porty artroskopowe o długości kilku milimetrów. Po dokonaniu inspekcji stawu i wykonaniu niezbędnych procedur naprawczych, nacięcia są zszywane, a na kończynę zakłada się opatrunek oraz, w zależności od rekomendacji lekarskich, ortezę lub szynę unieruchamiającą.

Czas trwania rekonwalescencji jest kwestią indywidualną i zależy w głównej mierze od rodzaju przeprowadzonej procedury wewnątrzstawowej. Usunięcie drobnych zmian zapalnych pozwala zazwyczaj na szybsze podjęcie aktywności niż szycie zerwanych więzadeł czy rekonstrukcja chrząstki. W pierwszych tygodniach po operacji kluczowe jest unikanie przeciążania operowanej dłoni, dbanie o czystość ran oraz systematyczne podnoszenie kończyny w celu redukcji obrzęku. Stopniowy powrót do codziennych czynności następuje zazwyczaj w okresie od kilku tygodni do kilku miesięcy od dnia operacji.

Czy artroskopia nadgarstka jest bezpieczna? Możliwe powikłania a skuteczność metody

Artroskopia nadgarstka zaliczana jest do procedur o niskim stopniu inwazyjności, co bezpośrednio przekłada się na mniejszą liczbę powikłań w porównaniu do klasycznej chirurgii otwartej. Metoda ta pozwala na precyzyjne działanie w polu zabiegowym, minimalizując uszkodzenia otaczających tkanek miękkich.

Jak każda ingerencja chirurgiczna, artroskopia niesie za sobą pewne ryzyko zdarzeń niepożądanych, do których należą:

• przejściowe zaburzenia czucia w obrębie palców wywołane podrażnieniem nerwów skórnych,
• infekcje ran pooperacyjnych lub infekcje wewnątrzstawowe,
• przedłużający się obrzęk i sztywność stawu,
• wysięk krwi do wnętrza stawu nadgarstka.

Wdrożenie odpowiedniego postępowania pooperacyjnego, regularna zmiana opatrunków oraz wczesna, kontrolowana rehabilitacja prowadzona pod okiem fizjoterapeuty pozwalają znacząco ograniczyć ryzyko wystąpienia tych problemów i wspierają prawidłowy proces gojenia struktur stawowych.